NK Senioren 2025
Zes weken na mijn hamstringscheur gingen we op
trainingsstage. De fysio was positief en ik kon de meeste trainingen meedoen,
maar uiteindelijk bleek het iets te veel en moest ik een stap terug doen. De
eerste test richting een topseizoen was NK Teams, waar ik de estafette mocht
lopen om te zien of mijn lichaam wedstrijdfit was.
De week erna liep ik in Brussel de 100 meter en de 4x100
meter voor Nederland. De 100 meter ging supergoed: ik opende strak en liep
meteen sneller dan ik had verwacht. Daarna zei ik tegen mijn coach (Patrick
Meskes) dat het limiet voor Finland misschien haalbaar was. De wedstrijden die
volgden zat ik er dicht bij, maar steeds nét niet.
Anderhalve maand voor het EK liep ik het NK Junioren. Dit
seizoen focuste ik alleen op de 100 meter. De series en halve finale gingen
makkelijk; in de finale liep ik goed, maar met veel tegenwind bleef het
EK-limiet uit. Twee weken later stond ik in Heusden-Zolder. De eerste race kwam
ik er net niet (10,58). De tweede race ging waanzinnig—ik liep 10,38, maar
helaas met te veel rugwind (+4.7).
Een week voor het EK kreeg ik het bericht dat ik was
geselecteerd voor de 4x100 meter. Dat mailtje was echt een hoogtepunt. Het
weekend ervoor liep ik nog het NK Senioren, één week nadat de
kwalificatie-deadline dicht was. Zonder druk liep ik in de series onder het
EK-limiet (10,48). Een dubbel gevoel: het hele jaar zit ik ertegenaan, en nu is
het een week te laat. Maar toch was ik superblij—het is 7e allertijden.
Toen kwam het EK. Wat een week! Nieuwe indrukken, veel
geleerd en een spannende wijziging in de opstelling: ik ging van 4e naar 2e
loper, normaal gesproken de snelste positie. Ik liep een sterke split én mocht
samen lopen met mijn broertje — iets heel bijzonders. Uiteindelijk werden we
met het team 4e van Europa.
