Mijn naam is Niels Karel en ik ben 17 jaar oud. Ik doe de
opleiding Sport en Bewegen op het MBO Amersfoort. Ik zit in mijn tweede jaar
van de opleiding en volg het keuzedeel Loop- en Conditietrainer.
Ik begon officieel met atletiek toen ik 6 was — eigenlijk al
op mijn 5e, want toen trainde ik mee met de groep van mijn broer. Tot de U14
deed ik meerkamp, maar omdat ik sommige onderdelen niet leuk vond, stopte ik
hiermee. Vanaf de U16 ging ik volledig naar de sprintgroep en merkte ik al snel
dat dit écht iets voor mij was. Verspringen deed ik er nog bij, maar zonder
echte focus.
Mijn eerste sprinttrainer was Uche Nnadi, die later ook mijn
persoonlijke coach werd. Toen ik U18 werd, kwam Patrick Meskes erbij als
trainer. Zijn aanwijzingen hielpen me enorm. Inmiddels train ik onder zowel
Uche als Patrick, in dezelfde groep als mijn broer.
Ik begon het indoorseizoen met een goed gevoel en dacht dat
ik kans had om eerste te worden, vooral op de 200 meter. Maar in november liep
ik een enkelblessure op tijdens een potje volleybal op school. Een klein bandje
in mijn enkel was gescheurd en ik kon zelfs een week nauwelijks lopen. De fysio
zei dat mijn indoorseizoen voorbij was, wat een enorme teleurstelling was.
In januari gingen we op trainingsstage naar Tenerife. Daar
kon ik het meeste alweer doen, behalve starten uit het startblok. Tijdens die
stage merkte ik dat het toch niet onmogelijk was om het NK te halen — dat gaf
veel motivatie. Uiteindelijk stond ik op het NK in zowel de finale van de 60
meter als de 200 meter, en pakte ik brons op de 200 meter.
Dit seizoen was één grote rollercoaster . Mijn doelen: eerste
worden op het NK op de 200 meter en een finaleplek op de 100 meter. In Brussel
liep ik mijn eerste 10,96 — vroeg in het seizoen en totaal onverwacht. Daardoor
dacht ik stiekem dat het EK misschien toch haalbaar was. Maar daarna bleef ik
telkens rond die tijd hangen en verdween het EK-idee naar de achtergrond.
Toen kwamen de FBK Games. Ik mocht de 100 meter lopen en was
super zenuwachtig: een groot stadion vol publiek. Zodra we het veld opliepen
voelde ik de adrenaline. De race verliep perfect — ik liep 10,76, goed voor 14e
allertijden . Ik was echt superblij.
Op het NK ging ik met veel vertrouwen in. Uiteindelijk werd
ik 3e op de 100 meter en 1e op de 200 meter . Door deze prestaties werd
EK-deelname ineens weer mogelijk. Uiteindelijk werd ik geselecteerd en mochten
we mee naar het EK U20 — waar we met de estafette 4e werden van Europa .